- Dizajn korice knjige ,,Дългото незавръщане“
- Fotoilustracija i dizajn: Milana Videnov
- Klijent: Narodna bibilioteka ,,Detko Petrov“ iz Dimitrovgrad
Knjiga se bavi životom i stvaralaštvom bugarskog reditelja Zlatana Dudova, jedne od najznačajnijih figura evropske filmske avangarde između dva svetska rata. Poznat kao saradnik Bertolta Brehta, Dudov je svojim filmovima („Kule Vampe“, „Seme“ i drugi) ostavio snažan trag u angažovanoj kinematografiji koja je prožeta socijalnim temama, idejama otpora i verom u čoveka.
Zlatan Dudov rođen je 1903. godine u Caribrodu, danas Dimitrovgradu, a 1922. odlazi u Berlin sa snom o arhitekturi koji ubrzo zamenjuje strast prema pozorištu i filmu. Susreti sa Majjakovskim i Ajzenštajnom u Moskvi, saradnja sa Bertoltom Brehtom i angažovana levičarska umetnost koja je usled nacističke vlasti bila zabranjena, sve to čini od Dudova jednog od najznačajnijih, a danas neopravdano zaboravljenih filmskih reditelja 20. veka. Prognan iz Nemačke, nije se mogao vratiti ni u Bugarsku — decenijama je živeo u Francuskoj i Švajcarskoj, sve do povratka u Berlin 1946. godine. Naslov knjige „Дългото незавръщане“ (Dugo nevraćanje ) nosi u sebi celu tu sudbinu.
Vizuelno rešenje korica inspirisano je estetikom filmskog plakata iz 1930-ih, sa naglašenim kontrastom crvene i bež boje koje simbolizuju revolucionarni duh vremena i toplinu ljudske priče. Elementi filmske trake i fotografije sa snimanja dočaravaju sam proces nastanka filma, kao i vezu između umetnosti i stvarnosti. Kolažna kompozicija u prvom planu stvara dinamiku, dok se u pozadini provlače teksture starog papira i arhiva, što vizuelno podseća na dokument vremena i sećanje koje ova knjiga čuva.
Dijagonalni crveni trougao koji seče prostor nije samo dekorativni element, on je rez, prekid, odlazak bez povratka. Crno-bele fotografije, filmska traka duž dna, novinskim isečcima ispunjena pozadina, sve to gradi atmosferu jednog burnog i neizvesnog vremena u kom je Dudov živeo i radio. Portret mladog čoveka u centru gleda nekuda napred, prema svetu koji ga je primio, ali i odbio, prema domovini kojoj se nikad nije vratio.
U celini, korice predstavljaju omaž zlatnom dobu filma, ali i čoveku koji je svojim radom povezao umetnost, ideologiju i čovečnost.